AMS GIG EZE

AMS GIG EZEP145P157P155

Donderdagochtend 2 augustus; KLM vlucht KL0705 stond klaar om mij -en veel, heul veul- andere mensen de oceaan over te gooien naar Rio de Janeiro.

Via de westkust van Afrika staken we over naar Brazilië. Een stuk waarbij de tijd voorbij vloog door de leuke films (eindelijk Entouchables gezien 😉 )

Een half uur voor de landing kwam Brazilië in zicht. Glooiende heuvels met heel veel bossen. In eerste instantie leek het op een miniatuurlandschap zoals je vroeger kon zien in de dioramahal in de Efteling. Het half uur daarna zette niet alleen het vliegtuig, maar ook de zon de landing in. Een prachtig gezicht waar ik, ondanks mijn raamplaats, geen foto van kon/mocht maken. Een van de heuvels was bedekt met een gloeiende aslaag, die op de top vuurrood was: een vulkaan?

Aangekomen in Rio werd ik opgewacht door een stewardess van Air France die mij naar mijn vlucht naar Buenos Aires zou leiden. Een vlucht die pas 3 uur later zou vertrekken (om 21:02 plaatselijke tijd). Hoog tijd om een welverdiende cappuccino te scoren, mijn horloge wees namelijk 5 uur later aan.

Op dit vliegveld heerste al echt de ‘mañana mañana’ cultuur die ik hopelijk nog eens ga omarmen. Een paar minuten voor ‘vertrek’ kwam het gatenummer vrij en hingen de groundstewards wat rond bij de ingang, een voor een schijnbewegingen makend om de gate open te gooien. Rond half tien ging deze eindelijk open en dat was, zover ik dat kon opvangen met mijn kennis van de Spaanse taal en lichaamshouding, zelfs voor de Argentijnen wat aan de late kant.

Dit vliegtuig was heel wat minder luxe dan die tijdens de vlucht naar Brazilië. Het was vergelijkbaar met een vlucht naar Turkije, eigenlijk op zowat elk punt. Omdat het al
na tweeën was (NL tijd) heb ik zowat de gehele vlucht geslapen. De keren dat ik naar buiten keek zag ik langgerekte steden opgloeien in de nacht. De eerste minuten heb ik -vechtend tegen de slaap en tevergeefs- uit mijn raampje liggen kijken, op zoek naar dat grote Jesus beeld… Of staat dat niet in Rio?

Rond 7 uur Nederlandse tijd (en dus al 25 uur ‘up and running’) zette ik voet op Argentijnse grond en werd ik naar mijn hostel gebracht. Het was eenmaal in bed in de 6persoonskamer een hele opluchting om mijn horloge 5 uur terug te draaien zodat ik toch nog aan mijn nachtelijke uurtjes kwam.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *